Cech Rzemiosł Różnych w Człuchowie

stowarzyszenie, organizacja

0.0/10 ocena (0 głosów)
 Początkiem istnienia rzemiosła człuchowskiego po wojnie datują się z dnia 23 września 1945 roku. W tym dniu na zebraniu wspólnym rzemieślników w Człuchowie powołano do życia organizację pod nazwą Związku Cechów Rzemieślniczych w Człuchowie na ziemiach odzyskanych.

 Inicjatorem pierwszego zebrania rzemieślników był Edward Babiarski z zawodu rzeźnik z Człuchowa. Gośćmi zaproszonymi byli delegaci Izby Rzemieślniczej w Bydgoszczy oraz Starosta Człuchowa Stanisław Kowalski. W myśl Ustawy Przemysłowej istniał obowiązek należenia do Cechu.

 Związek Cechów Rzemieślniczych w Człuchowie skupił w swojej organizacji kilka branżowych cechów takich jak: piekarsko-cukierniczy, młynarski, rzeźniczo-wędliniarski, skórzany, krawiecki, fryzjersko-perukarski, rzemiosła mieszane.

 Pierwszym Starszym Cechu był Edward Babiarski

 Mimo trudności w zaopatrzenie surowców, rzemiosło rozwija się, powstają nowe zakłady rzemieślnicze, rozwijają się szczególnie rzemiosła budowlane, metalowe, drzewne. Już w 1945 roku czynnych jest 112 zakładów rzemieślniczych. Prężnie działają cechy branżowe np. były 44 zakłady stolarskie.

 W związku z rozporządzeniem Izbiy Rzemieślniczej w Szczecinie stwierdzającej, że od 1949 roku prowadzić warsztat rzemieślniczy może tylko mistrz, powołano Komisje Egzaminacyjne, które miały pomóc w uzupełnianiu wiadomości zawodowych kandydatów, przygotowując ich do samodzielnego prowadzenia zakładów i szkolenia młodych kadr. Działały również Cechy Okręgowe Stolarzy i Kołodziej w Wałczu, Złotowie (które zlikwidowano w 1948 roku). Prężnie działał również Cech Kowali, który liczył 55 członków.

 W 1947 roku osiągnięto najwyższy wskaźnik zatrudnienia w rzemiośle, wynoszący 2,3 osoby na jeden zakład. Zdecydowana większość zatrudnionych pracowała w grupie rzemiosł spożywczych, metalowych, odzieżowych i skórzanych, co wskazuje, że prowadziło ono w tym okresie działalność ukierunkowaną na zaspokojenie potrzeb ludności.Rozwojowi rzemiosła w tym czasie towarzyszy przychylny stosunek władz.

 Wyroby i usługi rzemieślnicze cechowały się wysoką jakością, były wykonywane w terminie i solidnie.

 W tym czasie rzemiosłozostało w pełni włączone w odbudowę zniszczonego kraju. Zakładano osiągnięcie do 1949 roku poziomu produkcji i usług rzemieślniczych w przeliczeniu na jednego mieszkańca do wartości osiągniętej w latach 1938 - 1939.

 Decyzją Ministerstwa Przemysłu i Handlu Departamentu Miejscowego z dnia 4 czerwca 1948 roku obszar ówczesnej Izby Rzemieślniczej w Szczecinie podzielony został na cztery okręgi dla których ustanowione zostały Okręgowe Związki Cechów w Koszalinie i Szczecinku. W dniu 6 lipca 1950 roku dokonano podziału województwa szczecińskiego na dwa województwa: szczecińskie i koszalińskie, w ten sposób Słupsk i powiat słupski znalazły się w nowym województwie koszalińskim do którego należał Człuchów i powiat człuchowski.

 W latach 1948 -1953 nastąpił znaczny spadek liczby indywidualnych zakładów rzemieślniczych. Wpływ na to zjawisko miały zasadniczo trzy czynniki. Polityka podatkowa w stosunku do rzemiosła spowodowała masową likwidację zakładów i przechodzenie rzemieślników do innych działów gospodarki narodowej. Następnym czynnikiem było krytykowane przez społeczeństwo szybkie bogacenie się rzemieślników. Wreszcie wyraźny zanik niektórych rzemiosł, szczególnie na wsi jak kołodziejstwo, bednarstwo, kowalstwo i rymarstwo. Zaostrzono również wymagania w stosunku do rzemiosła i przystąpiono do likwidacji wielu zakładów.

 Straty spowodowane zniszczeniem rzemiosła okazały się dotkliwe dla społeczeństwa, ponieważ ta dziedzina produkcji swoją specyfiką opartą na ciągłości pokoleniowej została przerwana. W latach 1949 - 1956 rzemieślników zmuszano do pracy w spółdzielniach rzemieślniczych, które w przeciwieństwie do fachowców pozostających wciąż na własnym utrzymaniu, otrzymywały reglamentowane przydziały surowców i ułatwione możliwości zbytu wyrobów przy istnieniu państwowych i spółdzielczych sklepów. Był to najtrudniejszy okres dla rzemiosła. Rzeźnicy, piekarze, mechanicy i inni sprzedawali swoje warsztaty spółdzielniom pracując w nich jako siła najemna.

Adres

  • Ulica: Plantowa 2
  • Kod: 77-300
  • Miasto: Człuchów

Kontakt

Skomentuj

Komentujesz jako Gość.

Back To Top